C’rienke

crienkeIk zal me even voorstellen. Ik ben C’rienke Antuma, 42 jaar en ik hou van taal. Ik woon in de stad Groningen, waar ik ben gaan studeren toen ik 18 was en nu nog steeds woon. Ik ben alleenstaand moeder van een zoon van 12.

Al jaren zit het in mijn hoofd dat ik een dichtbundel wil uitgeven en nu is het (bijna) gelukt. Gedichten zijn voor mij een inkijkje in mijn hart. Voor mij voelt het dat mijn hart hoge muren om zichzelf heeft opgetrokken. Zoals elk hart wil die van mij toch ook gekend worden. Daarom gooit mijn hart pakketjes over de muur heen. In die pakketjes zitten gedichten. Vaak heb ik géén idee wat er allemaal in mijn hoofd omgaat. Als ik dan aan het schrijven ga, merk ik wat me bezighoudt.

Ik wilde niet alleen een dichtbundel ùitgeven maar het ook gebruiken om het taboe rond misbruik (meer) te doorbreken. Ik ben misbruikt van mijn 7e tot mijn 18e, door mijn opa. Het is belangrijk om er over te praten en om erover gehoord te worden. Dat is niet met een keer vertellen klaar. Herhaling en steeds net andere woorden zijn ook belangrijk.

In verschillende (therapie)settings heb ik gemerkt dat lang niet iedereen zijn of haar gevoelens in woorden kan vangen. Ik hoop dus met mijn gedichten ook te bereiken dat mensen zich (deels) in mijn gedichten herkennen.

Verder wil ik mensen die direct of indirect met slachtoffers te maken hebben inzicht geven in wat er kan spelen rond misbruik. Het is verbijsterend -en voor mijzelf vaak nog erg onvoorstelbaar- hoe diep, beschadigend en overheersend de gevolgen van het misbruik zijn

Op de achterkant heb ik het bovenstaande als volgt verwoord:

achterop

Rood, zwart, blauw en de rest
schaduwkanten van het leven
door schade en baten getest;
hoop kan leven geven.

Misbruik in al z’n facetten
gevoel en verstand in worsteling.
Ontkomen aan de verstikkende netten
van echo’s uit het verleden en zelfveroordeling.

Ik wil openheid tussen jou en mij
taboes doorbreken; bespreekbaar maken
ik wil het zwijgen voorbij
met woorden jouw binnenste raken.

Herkenning, woorden voor gevoel
het specifieke overstijgen
gedichten met als doel
erkenning geven en krijgen.

Aan de ene kant ben ik nog niet klaar met het verwerken van het misbruik en de gevolgen. Deels zal het ook een strijd blijven denk ik. Aan de andere kant is het uitgeven van deze dichtbundel een krachtig teken dat ik vooruit wil kijken en voortuit wil komen. Het heeft me gemaakt wie ik ben en dat wil ik laten zien in al z’n mooiheid en pijnlijkheid.


Loading